صفحه نمایش های LCD 7 قسمتی یک "مخترع" ندارند. در عوض، آنها مبتنی بر توسعه فناوری نمایشگر کریستال مایع هستند. تحقیقات در RCA پایه و اساس را گذاشت و به دنبال آن TN{3}}LCD توسط دانشمندان سوئیسی اختراع شد. شرکت های ژاپنی اولین کسانی بودند که آن را تجاری کردند و آن را روی محصولات الکترونیکی به کار بردند و نقش مهمی در تجسم داده ها در لوازم خانگی کوچک داشتند.
اولین استفاده کنندگان از صفحه نمایش کد بخش LCD، سیکو و شارپ ژاپنی بودند که در دهه 1970 نمایشگرهای ال سی دی 7 سگمنت واقعی را برای ساعت ها و ماشین حساب ها توسعه دادند.
فردریش راینیتزر (کشف کریستال های مایع)، جورج اچ. هایلمایر (نمونه اولیه LCD)، و مارتین شادت و ولفگانگ هلفریچ (اختراع TN-LCD) پایه محکمی را برای استفاده از صفحه نمایش 7 بخش LCD ایجاد کردند.
بخش‌های ثابت (مانند هفت بخش از اعداد 0-9، یا حروف و نمادها) را بر اساس مفهوم صفحه‌های کد بخش از قبل-طراحی کرد. با فعال کردن انتخابی الکترودهای محرک، نمادهای مربوطه نمایش داده می شوند. وقتی عملکرد را به درستی آزمایش می کنیم، معمولاً از دستگاه آزمایش برای شبیه سازی سیگنال الکتریکی با برق AC برای نمایش تمام بخش های LCD استفاده می کنیم.
